{ درفضیلت ومقام حضرت امیرالمومنین علی ابن ابیطالب علیه السلام }

{ درفضیلت ومقام حضرت امیرالمومنین علی ابن ابیطالب علیه السلام }

birthday-ali

درمقام و فضیلت امام علی ابن ابیطالب علیه السلام سخن گفتن و مطلب

نوشتن کارآسان وساده ای نیست۰درمقام وفضائل آنروح ملکوتی،امیرمومنان،

مولای متقیان،تمامی نویسنده گان تاریخ که می خواستند ازآن امام همام مطلبی

را بنویسند حتماٌ هم کم آوردند.چون امام علیه السلام به تنهائی علم مطلق است

یعنی همهء دانشها وعلمهای جهان هستی در وجود مبارک حضرت علی علیه

السلام جمع شده است که خداوند متعال درآخرین آیه سوره رعد می فرماید:

وَمَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْکِتَاب:که به نظرمفسرین قرآن کریم و علمای اسلام آیه

درفضیلت علم حضرت علی علیه السلام نازل شده است.

 ادامه مطلب

چهارده اندرز ازمولای عارفان حضرت علی ابن ابیطالب علیه السلام.

084

برای اولین نوشته در وبلاگ وردپرس بجا دیدم اندرزهای از حضرت امام علی علیه السلام هم به عنوان تبرک وهم به عنوان پند واندرز به خودم و به شما عزیز گرامی تقدیم نمایم.واین اندرز و نصیحتها در چهارده جملهء پرمغز، وپرمحتوا ارائه میشود.

وَ قَالَ ع مَنْ نَظَرَ فِی عَیْبِ نَفْسِهِ اشْتَغَلَ عَنْ عَیْبِ غَیْرِهِ- وَ مَنْ رَضِیَ بِرِزْقِ اللَّهِ لَمْ یَحْزَنْ عَلَى مَا فَاتَهُ- وَ مَنْ سَلَّ سَیْفَ الْبَغْیِ قُتِلَ بِهِ- وَ مَنْ کَابَدَ الْأُمُورَ عَطِبَ- وَ مَنِ اقْتَحَمَ اللُّجَجَ غَرِقَ- وَ مَنْ دَخَلَ مَدَاخِلَ السُّوءِ اتُّهِمَ- وَ مَنْ کَثُرَ کَلَامُهُ کَثُرَ خَطَؤُهُ- وَ مَنْ کَثُرَ خَطَؤُهُ قَلَّ حَیَاؤُهُ- وَ مَنْ قَلَّ حَیَاؤُهُ قَلَّ وَرَعُهُ- وَ مَنْ قَلَّ وَرَعُهُ مَاتَ قَلْبُهُ- وَ مَنْ مَاتَ قَلْبُهُ دَخَلَ النَّارَ- وَ مَنْ نَظَرَ فِی عُیُوبِ النَّاسِ فَأَنْکَرَهَا- ثُمَّ رَضِیَهَا لِنَفْسِهِ فَذَلِکَ الْأَحْمَقُ بِعَیْنِهِ- وَ الْقَنَاعَهُ مَالٌ لَا یَنْفَدُ- وَ مَنْ أَکْثَرَ مِنْ ذِکْرِ الْمَوْتِ- رَضِیَ مِنَ الدُّنْیَا بِالْیَسِیرِ- وَ مَنْ عَلِمَ أَنَّ کَلَامَهُ مِنْ عَمَلِهِ- قَلَّ کَلَامُهُ إِلَّا فِیمَا یَعْنِیهِ(۱)

و درود خدا بر او، فرمود:
۱:آن کس که در عیب خود بنگرد از عیب جویى دیگران باز ماند،
۲: و کسى که به روزى خدا خشنود باشد بر آنچه از دست رود اندوهگین نباشد،
۳: و کسى که شمشیر ستم بر کشد با آن کشته شود،
۴: و آن کس که در کارها خود را به رنج اندازد خود را هلاک سازد،
۵: و هر کس خود را در گردابهاى بلا افکند غرق گردد،
۶: و هر کس به جاهاى بد نام قدم گذاشت متّهم گردید.
۷: و کسى که زیاد سخن مى‏گوید زیاد هم اشتباه دارد،
۸: و هر کس که بسیار اشتباه کرد، شرم و حیاء او اندک است،
۹:و آن که شرم او اندک، پرهیزکارى او نیز اندک خواهد بود،
۱۰: و کسى که پرهیزکارى او اندک است دلش مرده،
۱۱:و آن که دلش مرده باشد. در آتش جهنّم سقوط خواهد کرد.
۱۲: و آن کس که زشتى‏هاى مردم را بنگرد، و آن را زشت بشمارد سپس همان زشتى‏ها را مرتکب شود، پس او احمق واقعى است.
قناعت، مالى است که پایان نیابد،
۱۳: و آن کس که فراوان به یاد مرگ باشد در دنیا به اندک چیزى خشنود است،
۱۴: و هر کس بداند که گفتار او نیز از اعمال او به حساب مى‏آید جز به ضرورت سخن نگوید.

۱: نهج البلاغه حکمت شماره ۳۴۹